De langste duurloop

Trrrrinnggggg! Brand? Nee, de wekker gaat. Kwart over zes, zo vroeg? Het is toch zondag? Check, ja het is zondag. Een klein stemmetje in mijn hoofd piept “duurloop”. Toch wint de snooze-button het dit keer. Tien minuten later sta ik toch op. Eerst maar eens goed ontbijten met een kop muesli en koffie. Zwart, extra sterk. Omkleden, schoenen aan, banaantje en nog een koffie. Drinken mee, winegums mee en een gelletje. OV-chipkaart niet vergeten en op naar het station. Daar staan nog 14 m/v van de loopgroep te wachten op de trein naar Gouda Goverwelle. Een kwartiertje later zijn we op het startpunt. De terugtocht zal wel iets langer duren.

Vol goede moed beginnen we met hardlopen. Langs de Reeuwijkse plassen en verder door de prachtige polder, waar we luidkeels aangemoedigd worden door pelotons overvliegende vogels. Slechts één keer lopen we verkeerd en dat levert toch al gauw weer twee kilometer extra op. Elke vijf kilometer staat er verzorging met water, bananen en sportdrank. We hebben het nodig.
Als we Woerden voorbij zijn, en 25 kilometer in de benen, zie je dat iedereen het steeds zwaarder krijgt. Dat duurt tot kilometer 31. We zijn er bijna en stiekem gaat het tempo weer iets omhoog. Na 3 uur en een kwartier, en ruim 33km, zijn we weer thuis.

Als je dan zo lang onderweg bent met z’n allen, dan praat je wat af over van alles en nog wat, koetjes en kalfjes. Halverwege zei de trainer dat ik de marathon makkelijk onder de vier uur zou moeten kunnen lopen. Mooie woorden natuurlijk, maar ik moet het nog maar zien. Uitlopen en genieten staan bovenaan de to-do-lijst voor 10 april. Vandaag ging wel weer lekker met een tempo iets onder de 6/km. Het lijkt wel alsof ik elke week beter ga lopen. Nog drie weken te gaan.

Een reactie plaatsen